Şam'da okurken, Ahlak dersi hocamız Şeyh Yahya Zağlûlî anlatmıştı. Gencin biri Şam'lı bir adamın kızına talip olmuş. Gence araban var mı? diye sormuşlar. Evet demiş. Ya evin var mı? Yine evet demiş. Ya ne iş yaparsın? Zengin bir tüccarın oğluyum, ticaret yapıyorum demiş.⤵️

Kızın babası verdim gitti demiş. Hazırlıklar yapılmış, hediyeler alınmış, takılar takılmış. En sonunda kızın babası damada, "Oğlum artık nikahınızı kıymak gerekir. Nikahı nerede kıyacaksınız?"diye sorunca; genç, " Bizim semtin kilisesinde demiş." Kızın babası ne münasebet demiş⤵️

Genç, "ben Hristiyanım" demiş. Kızın babası şok geçirmiş, "evladım şimdiye kadar neden söylemedin" diye sorunca: genç, "siz bana evimi, arabamı ve işimi sordunuz. İnancımı sormadınız, ben de sormadıklarına göre onlar için inancımın bir kıymeti yok diye düşünüp söyleme gereği⤵️

duymadım demiş. Evet, direkten dönmüş belki o Müslüman kız ama bir çok insan için maalesef öyle olmuyor. Müslüman kızı nikah kıydıktan çok sonra evlendiği kocasının inancını öğreniyor. Fetva hattında bize gelen soruların bir kısmı ateist veya deist bir kocanın nikahı altında⤵️

bulunmanın hükmü! Ailelerin ciddi bir kısmı, müşrik, kafir, ateist, deist veya aslında din düşmanı olan kimselere kızını nikahlıyor. Oysa Müslüman kadın ancak bir Müslüman erkek ile nikah kıyabilir.